مَنْ كَسَرَ عُودًا فَهُوَ لَهُ وَعَلَيْهِ مِثْلُهُ . وَذُكِرَ أَنَّ أَبَا حَنِيفَةَ قَالَ بِخِلَافِهِ وَقَالَ : عَلَيْهِ قِيمَتُهَا .
اخْتُصِمَ إِلَى شُرَيْحٍ فِي رَجُلٍ سَاوَمَ بِقَوْسٍ عَلَى أَنْ يَنْزِعَ ، فَنَزَعَ بِهَا ، فَانْكَسَرَتْ ، فَقَالَ شُرَيْحٌ : " مَنْ كَسَرَ عُودًا فَهُوَ لَهُ ، وَعَلَيْهِ مِثْلُهُ " . قَالَ : إِنَّ صَاحِبَهَا قَدْ أَذِنَ ! فَقَالَ شُرَيْحٌ : " إِلَّا أَنْ يَأْذَنَ " .