أَنَّهُ رَأَى رَجُلًا لَا يُتِمُّ رُكُوعَهُ ، وَلَا سُجُودَهُ ، فَقَالَ لَهُ : أَعِدْ ، فَأَبَى ، فَلَمْ يَدَعْهُ حَتَّى أَعَادَ .
أَعِدْ ، فَأَبَى فَلَمْ يَدَعْهُ حَتَّى أَعَادَ . وَذُكِرَ أَنَّ أَبَا حَنِيفَةَ قَالَ : تُجْزِئُهُ وَقَدْ أَسَاءَ .