كُنْتُ عِنْدَ شُرَيْحٍ : فَجَاءَهُ سَائِلٌ قَدْ خُرِقَ جِرَابُهُ ، وَخُمِشَتْ سَاقُهُ ، فَقَالَ : إِنِّي دَخَلْتُ دَارَ قَوْمٍ ، فَعَقَرَنِي كَلْبُهُمْ ، فَقَالَ شُرَيْحٌ : إِنْ كَانَ أَذِنُوا لَكَ ؛ فَهُمْ ضَامِنُونَ ، وَإِلَّا فَلَا ضَمَانَ عَلَيْهِمْ .