عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ فِي رَجُلٍ يُوصِي لِرَجُلٍ بِعَبْدٍ وَلَهُ رَقِيقٌ وَلَمْ يُسَمِّهِ ، فَكَتَبَ أَنْ يُعْطَى أَخَسُّهُمْ يَقُولُ : " شَرُّهُمْ " .