مَا كَانَ أَبُوكَ يَقُولُ فِي وَلَدِ الزِّنَى يَعْتِقُهُ مَوَالِيهِ أَوْ سَادَتُهُ فَيَسْتَلْحِقُهُ أَبُوهُ وَقَدْ عَلِمَ مَوَالِيهِ أَنَّهُ ابْنُهُ ، قَالَ : كَانَ يَقُولُ : لَا يَرِثُ .
سَأَلْتُ ابْنَ طَاوُسٍ : كَيْفَ كَانَ أَبُوكَ يَقُولُ فِي وَلَدِ الزِّنَا يَعْتِقُهُ سَيِّدُهُ ، ثُمَّ يَسْتَلْحِقُهُ أَبُوهُ ، وَيُخَلِّي مَوَالِيهِ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَبِيهِ ؟ قَالَ : كَانَ يَقُولُ : " لَا يَرِثُ " .