حَيَكَ
( حَيَكَ ) ( هـ ) فِيهِ الْإِثْمُ مَا حَاكَ فِي نَفْسِكَ أَيْ أَثَّرَ فِيهَا وَرَسَخَ . يُقَالُ : مَا يَحِيكُ كَلَامُكَ فِي فُلَانٍ : أَيْ مَا يُؤَثِّرُ . وَقَدْ تَكَرَّرَ فِي الْحَدِيثِ .
( س ) وَفِي حَدِيثِ عَطَاءٍ " قَالَ لَهُ ابْنُ جُرَيْجٍ : فَمَا حِيَاكَتُهُمْ أَوْ حِيَاكَتُكُمْ هَذِهِ ؟ الْحِيَاكَةُ : مِشْيَةُ تَبَخْتُرٍ وَتَثَبُّطٍ . يُقَالُ : تَحَيَّكَ فِي مِشْيَتِهِ ، وَهُوَ رَجُلٌ حَيَّاكٌ .