النهاية في غريب الحديث والأثر
غَنَنَ
( غَنَنَ ) ( س ) فِي حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ " أَنَّ رَجُلًا أَتَى عَلَى وَادٍ مُغِنٍّ " يُقَالُ : أَغَنَّ الْوَادِي فَهُوَ مُغِنٌّ : أَيْ كَثُرَتْ أَصْوَاتُ ذِبَّانِهِ ، جَعَلَ الْوَصْفَ لَهُ وَهُوَ لِلذُّبَابِ . وَفِي قَصِيدِ كَعْبٍ : *
إِلَّا أَغَنُّ غَضِيضُ الطَّرْفِ مَكْحُولُ