حَـدِيثابحث في الموسوعة — حديث، راوٍ، موضوع…⌘K
لسان العرب

بذبن

[ بذبن ] بذبن : بَاذَبِينُ : رَسُولٌ كَانَ لِلْحَجَّاجِ ; أَنْشَدَ ثَعْلَبٌ لِرَجُلٍ مِنْ بَنِي كِلَابٍ :
أَقُولُ لِصَاحِبِي وَجَرَى سَنِيحٌ وَآخَرُ بَارِحٌ مِنْ عَنْ يَمِينِي
وَقَدْ جَعَلَتْ بَوَائِقُ مِنْ أُمُورٍ تُوَقِّعُ دُونَهُ ، وَتَكُفُّ دُونِي :
نَشَدْتُكَ ! هَلْ يَسُرُّكَ أَنَّ سَرْجِي وَسَرْجَكَ فَوْقَ بَغْلٍ بَاذَبِينِي ؟
قَالَ : نَسَبَهُ إِلَى هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي كَانَ رَسُولًا لِلْحَجَّاجِ .

موقع حَـدِيث