لسان العرب
ذحلم
[ ذحلم ] ذحلم : ذَحْلَمَهُ وَسَحْتَنَهُ إِذَا ذَبَحَهُ . وَذَحْلَمَهُ فَتَذَحْلَمَ إِذَا دَهْوَرَهُ فَتَدَهْوَرَ . وَمَرَّ يَتَذَحْلَمُ كَأَنَّهُ يَتَدَحْرَجُ ؛ قَالَ رُؤْبَةُ :
كَأَنَّهُ فِي هُوَّةٍ تَذَحْلَمَا
[ ذحلم ] ذحلم : ذَحْلَمَهُ وَسَحْتَنَهُ إِذَا ذَبَحَهُ . وَذَحْلَمَهُ فَتَذَحْلَمَ إِذَا دَهْوَرَهُ فَتَدَهْوَرَ . وَمَرَّ يَتَذَحْلَمُ كَأَنَّهُ يَتَدَحْرَجُ ؛ قَالَ رُؤْبَةُ :