معجم البلدان
عرار
عرار : بالفتح، وتكرير الراء، وهو نبت طيب الريح، قال بعضهم : تمتع من شميم عرار نجد فما بعد العشية من عرار وقولهم : باءت عرار بكحل، وهما بقرتان فتكت إحداهما بالأخرى وذات عرار : واد بنجد له ذكر في شعرهم، عن نصر.
عرار : بالفتح، وتكرير الراء، وهو نبت طيب الريح، قال بعضهم : تمتع من شميم عرار نجد فما بعد العشية من عرار وقولهم : باءت عرار بكحل، وهما بقرتان فتكت إحداهما بالأخرى وذات عرار : واد بنجد له ذكر في شعرهم، عن نصر.