إِنَّ عِنْدِي غَزْلًا رَهْنًا قَدْ خَشِيتُ أَنْ يَفْسُدَ ! فَأَمَرَنِي أَنْ أَبِيعَهُ
مصنف ابن أبي شيبةصحيح
إِنَّ عِنْدِي غَزْلًا رَهْنًا قَدْ خَشِيتُ أَنْ يَفْسُدَ ! فَأَمَرَنِي أَنْ أَبِيعَهُ
إِنَّ عِنْدِي غَزْلًا مَرْهُونًا ، فَائْتِ إِيَاسَ بْنَ مُعَاوِيَةَ - وَكَانَ قَاضِيًا يَوْمَئِذٍ
إِنْ أَذِنَ فِي الرَّهْنِ صَاحِبُهُ بَاعَهُ
فِي رَجُلٍ رَهَنَ رَهْنًا ، فَوَضَعَهُ عَلَى يَدَيْ عَدْلٍ
أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ لِصَاحِبِ الرَّهْنِ
إِذَا رَهَنَكَ ثَوْبَيْنِ بِعَشَرَةٍ ، فَجَاءَ بِخَمْسَةٍ