أَنَّهُ كَرِهَ أَنْ يَقُولَ الرَّجُلُ : ذَيَّا
أَنَّهُ سَمِعَ رَجُلًا يَقُولُ : يَا هَنَاهُ ، فَنَهَاهُ
أَنَّهُ كَرِهَ كُلَّ شَيْءٍ يَكُونُ آخِرُهُ : وَيْهِ