لسان العربسبعر[ سبعر ] سبعر : نَاقَةٌ ذَاتُ سِبْعَارَةٍ ، وَسَبْعَرَتُهَا : حِدَّتُهَا وَنَشَاطُهَا ، إِذَا رَفَعَتْ رَأْسَهَا وَخَطَرَتْ بِذَنَبِهَا وَتَدَافَعَتْ فِي سَيْرِهَا ؛ عَنْ كُرَاعٍ . وَالسَّبْعَرَةُ : النَّشَاطُ .
سبعر[ سبعر ] سبعر : نَاقَةٌ ذَاتُ سِبْعَارَةٍ ، وَسَبْعَرَتُهَا : حِدَّتُهَا وَنَشَاطُهَا ، إِذَا رَفَعَتْ رَأْسَهَا وَخَطَرَتْ بِذَنَبِهَا وَتَدَافَعَتْ فِي سَيْرِهَا ؛ عَنْ كُرَاعٍ . وَالسَّبْعَرَةُ : النَّشَاطُ .