وَقَالَ أَبُو يَعْلَى : حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ ، ثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ أَبِي فَرْوَةَ ، أَنَّ أَبَا حَازِمٍ ، مَوْلَى أَبِي رُهْمٍ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِي رُهْمٍ وَأَخِيهِ :
أَنَّهُمَا كَانَا فَارِسَيْنِ يَوْمَ حُنَيْنٍ ، فَأُعْطِيَا سِتَّةَ أَسْهُمٍ . أَرْبَعَةً لِفَرَسَيْهِمَا ، وَسَهْمَيْنِ لَهُمَا ، فَبَاعَا السَّهْمَيْنِ بِبَكْرَيْنِ